در شب عاشورای حسینی گروهی از طرفدارانتان را روانه ی خیابان ها میکنیید تا برای اهداف دنیوی شما قیام کنند؟
به جای این که به سینه زنی دعوتشان کنید به آن ها میگویید پای کوبی و رقص کنند و مانند روز جشن و شادمانی بوق عروسی سر دهند!
از جدتان خجالت نمیکشید ؟
تاسوعا و عاشوراي حسيني، ايام سوگواري و شهادت مظلومانه سالار شهيدان و مقتداي همه مجاهدان في سبيل الله را به همه عزاداران و ارادتمندان اهل بيت حضرت حسين بن علي (عليه السلام) و فرزندان و ياوران باوفايش تسليت مي گوييم
سالها گفتيم ما از کربلا ، از شهيد عشق و ميدان بلا
از غمش بر سينه و بر سر زديم ، بوسه بر گهواره اصغر زديم
باز هم گفتيم : مظلوما ، حسين ! بي کس و بي بال و پر ، تنها حسين !
او ولي اينگونه در آنجا نبود ، با خدايش بود ، او تنها نبود
بود سيمرغي ، نه سيمرغ خيال ، داشت آن سيمرغ هفتاد و دو بال
کربلا پيچيده مثل راز بود ، بهترين ، غمگين ترين آواز بود
ما نفهميديم عمق راز را ، معني زيباترين آواز را !
کربلا محدود شد بر سر زدن ، گل به سر ماليدن و پرپر زدن
تشنه لب گفتيم و هي خورديم آب ، گريه کردن شد براي ما ثواب
کربلا يعني دو نيرو خوب و بد ، يک طرف ايمان و يک سو ديو و دد
يک طرف علم و خدا و روشني ، يک طرف جهل و سياهي ، دشمني
کربلا يعني که فردا باز هم ، اين حقيقت هست و اين آواز هم
باز فردا کربلاها مي رسد ، عشق مي آيد ، بلاها مي رسد !
بعد از آن هم کربلا تکرار شد ، کربلاها در زمين بسيار شد
گرچه نامش بود نام ديگري ، نام ديگر داشت هر خون پيکري
باز هم از جغدهاي خشمگين ، ريخت فوجي از کبوتر بر زمين
ما فقط در نينوا جا مانده ايم ، غافل از اين کربلاها مانده ايم . . .
زیباترین کلمه :عشق